Waarom krijg je aan slag 4 wijd en 3 slag?

Clubnieuws

“DRIE SLAG, JE BENT UIT”. DIT IS ÉÉN VAN DE OORSPRONKELIJKE REGELS VAN HET HONKBAL VANAF HET EERSTE BEGIN. HET IS ZELFS VASTGELEGD IN DE KNICKERBOCKER RULES VAN , DAT WAREN WAARSCHIJNLIJK DE ALLEREERST VASTGELEGDE GESCHREVEN SPELREGELS VAN DE SPORT. ALLE ANDERE ZAKEN, TJA, DAT IS EEN HEEL ANDER VERHAAL.

Het belangrijkste toen honkbal net bestond, in het midden van de 19e eeuw, was dat slagmannen de bal zo vaak mogelijk in het veld kregen. En uiteraard werd er voor gezorgd dat men daar zoveel mogelijk kansen voor kreeg om dat voor elkaar te krijgen. En dan bedoel ik echt zoveel mogelijk… Bijvoorbeeld, called strikes bestonden eerst niet. Toen deze wel werden ingevoerd in 1858 kwam met met allerlei uitzonderingen – de eerste pitch kon nooit een slag zijn. Scheidsrechters moesten de slagman dan waarschuwen dat als dezelfde bal nogmaals zou komen, hij deze als slag moest beoordelen. Maar dat was niet alles! Het idee van een “wijd” bestond ook nog niet. Pitchers konden dus zo vaak ze wilden ver uit de buurt van de plaat gooien, totdat de slagman ongeduldig werd en ging swingen op alles wat bewoog. Zoals je je kan voorstellen, zorgde dit voor, uhm, erg langdurige slagbeurten. Slagmannen konden gewoon wachten op de perfecte pitch. Soms zagen ze wel 40 tot 50 pitches per slagbeurt.

In een wedstrijd in 1860 tussen de Brooklyn Atlantics en de Brooklyn Excelsiors werden er 665 pitches gegooid… in slechts drie innings! Wedstrijden werden zo met regelmaat gestopt omdat er geen daglicht meer was. Om dit op te lossen werd in 1863 de “wijd bal” ingevoerd en kreeg met na drie keer een wijd een vrije loop. Maar zelfs met de invoering van deze aanvullende beoordeling ging het vaak nog erg langzaam. Want alleen iedere derde “oneerlijke” pitch werd een wijd genoemd. Hierdoor kon een slagman dus pas een vrije loop krijgen na negen (!) ballen buiten het slaggebied.

Omdat het aantal veldacties en gescoorde punten afnam en de pitchers beter gingen gooien en niet enkel een balletje gooiden om geraakt te worden,
werden de regels iedere keer weer iets aangepast. Eerst ging met naar acht keer wijd, toen zeven enzovoorts, totdat in 1889 de bond besloot om het te houden op vier wijd. Hiermee is de count tot stand gekomen die we tot vandaag aan toe nog steeds aanhouden. Een pitcher kan per slagman gaan tot 3 slag en 4 wijd.

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *